Pedagog radzi…

Pedagog radzi…

Pedagog radzi…..

Epidemia koronawirusa powoduje u Nas wszystkich uczucia obawy, lęku i strachu. Szczególnie silnie odczuwają to dzieci niepełnosprawne.

Każdy młody człowiek inaczej poradzi sobie ze wspomnianymi emocjami. Jednakże zamknięty Ośrodek, izolacja w domu zobowiązują nas dorosłych do otaczania dzieci i młodzież wsparciem, wyrozumiałością i dużą dozą  cierpliwości.

Mimo tego, że sami czujemy dyskomfort w związku z otaczającą nas sytuacją, spróbujmy wesprzeć nasze dzieci/podopiecznych w tym trudnym czasie.

Oto wskazówki, które można wykorzystać w koronawirusowej codzienności:

  • spokój i tylko spokój

Rodzice/opiekunowie prawni próbujcie spokojnie rozmawiać ze swoimi dziećmi/podopiecznymi  o koronawirusie. Ważne, aby powiedzieć im, o istniejącej możliwości, że każdy z Nas w pewnym momencie może mieć objawy, które często są bardzo podobne do przeziębienia lub grypy. Zapewnijcie dziecko/podopiecznego, że choroba wywołana koronawirusem przebiega na ogół łagodnie, szczególnie u dzieci i młodzieży. Należy również w rozmowie zaznaczyć, że wiele objawów COVID-19 można leczyć. Wszelkie rozmowy należy dopasowywać do możliwości percepcyjnych dziecka/podopiecznego.

Zachęcajcie także dzieci/podopiecznych, aby informowali Was, jeśli nie czują się dobrze lub gdy boją się wirusa. Tylko dzięki temu będziecie mogli jak najszybciej im pomóc. Zapewnijcie swoje dziecko/podopiecznego, że są rzeczy, które możemy zrobić, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i swoim najbliższym: należy często myć ręce, nie dotykać twarzy i zostać w domu.

  • trzymajcie się rutyny

Dzieci i młodzież szkolna świetnie funkcjonuje, kiedy mają przejrzysty harmonogram dnia. Ustalcie wspólnie plany na następny dzień lub na cały tydzień. Nasze dzieci/podopiecznych można z powodzeniem zaangażować w przygotowanie tego planu. Wtedy dajecie im możliwość zastanowienia się nad czynnościami, które chcieliby wykonywać. W kolejnym kroku wspólnie opracujcie ostateczny kształt harmonogramu. Jeśli chodzi o dzieci i młodzież niepełnosprawną optymalnym jest zaplanowanie ich dnia tak, aby najpierw zacząć od obowiązków szkolnych lub/i domowych, a następnie przeznaczyć czas na zabawę.

Jeżeli nie jesteście w stanie nadzorować swoich pociech w ciągu dnia, najlepiej porozmawiać o takim planie z osobą, która się nimi opiekuje.

  • pozwólcie dziecku pokazać emocje

Zamknięty Ośrodek, świetlica wiejska, boisko, plac zabaw i inne miejsca mogą generować u dziecka/podopiecznego smutek, żal, a czasami nawet złość. Spróbujcie pozwolić dziecku/podopiecznemu na wyrażenie tych emocji. Dla młodego człowieka to są poważne trudności. Okażcie zrozumienie dla ich smutku i złości. Jeśli macie  wątpliwości jak co zrobić, to empatia i wsparcie są najlepszym rozwiązaniem.

  • kontrola jakości informacji o koronawirusie docierają do dziecka/podopiecznego

W Internecie, czy też telewizji jest wiele nieprawdziwych informacji na temat koronawirusa. Sprawdź, w rozmowie co usłyszało/zobaczyło Twoje dziecko/podopieczny lub co uważa, za prawdę. Jeśli ma ono pytania, na które nie znacie odpowiedzi, możecie wspólnie odwiedzić strony internetowe wiarygodnych organizacji    lub/i instytucji państwowych.

  • okazja do wspólnego spędzania czasu

W przeżywaniu trudnych emocji bardzo ważnym jest równoważyć rozmowy o odczuciach z  zabawą i rozrywką, która pozwoli rozproszyć myśli. Pomysłów na ten czas jest tysiące, te najprostsze to: wspólna zabawa, gotowanie posiłków, oglądanie filmów. 

Nastoletniemu dziecku/podopiecznemu powinniście dać trochę swobody, jeśli chodzi o czas spędzony w telefonie i na mediach społecznościowych. Dostęp ten jednak powinien być przez Was kontrolowany i ograniczany. 

  • miejcie swoje zachowanie pod kontrolą

Zrozumiałym jest to, że my dorośli też się obawiamy choroby. Mimo wszystko koniecznym jest zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby nie dzielić się z dziećmi/podopiecznymi swoimi lękami i nie okazywać zdenerwowania.

Pamiętajcie, że to Wy rodzice/opiekunowie prawni zapewniacie swoim dzieciom/podopiecznym poczucie bezpieczeństwa w tym trudnym czasie. 

     Życzę zdrowia i cierpliwości,

pozdrawiam pedagog